Komórki P19 – badania nad rakiem embrionalnym z wykorzystaniem komórek P19
P19 to mysia linia komórkowa raka embrionalnego. Jest ona szeroko stosowana w badaniach biomedycznych, głównie do badań z zakresu biologii rozwojowej, biologii komórek macierzystych, różnicowania komórek oraz badań przesiewowych leków. Ponieważ komórki P19 posiadają zdolność różnicowania, mogą być przydatne w badaniu złożonych procesów biologicznych, takich jak tworzenie się tkanek i wczesny rozwój embrionalny. W niniejszym artykule omówimy podstawowe informacje dotyczące komórek P19 pochodzących od myszy.
- Pożywka hodowlana
- Pożywka DMEM/Ham's F12 zawierająca 5% surowicy płodowej bydlęcej, 3,1 g/l glukozy, 1,6 mM L-glutaminy, 1,0 mM pirogronianu sodu, 15 mM HEPES oraz 1,2 g/l NaHCO₃.
- Czas podwojenia
- Czas podwojenia dla linii komórkowej P19 wynosi około 2–3 dni.
- Typ wzrostu
- Linia komórek raka embrionalnego P19 jest komórkami przylegającymi.
- Poziom bezpieczeństwa biologicznego
- BSL-1
- Dostępne w
- Cytion — Zamów P19
- Ogólna charakterystyka i pochodzenie komórek P19
- Informacje dotyczące hodowli komórek P19
- Linia komórkowa P19: zalety i wady
- Zastosowania badawcze komórek P19
- Kup linię komórkową P19 już dziś
- Komórki P19: publikacje naukowe
- Materiały dotyczące linii komórkowej P19: protokoły, filmy i inne
- Odkrywanie linii komórkowej P19: najczęściej zadawane pytania
- Bibliografia
- Najczęściej zadawane pytania
Ogólna charakterystyka i pochodzenie komórek P19
Przed rozpoczęciem pracy z linią komórkową niezbędna jest znajomość jej ogólnych cech charakterystycznych i pochodzenia. W tej sekcji omówimy następujące zagadnienia: Czym jest linia komórkowa P19? Jaka jest wielkość komórki P19? Jakie jest pochodzenie komórek P19?
- P19 to rodzaj pluripotencjalnych komórek raka embrionalnego, pierwotnie pozyskanych z teratokarcinomu, który rozwinął się u myszy rasy C3H/He. Linia komórkowa została po raz pierwszy wyhodowana w 1982 roku przez McBurneya i Rogersa.
- Komórki P19 mogą nieprzerwanie rosnąć w pożywkach hodowlanych uzupełnionych surowicą. Pod wpływem nietoksycznych leków, takich jak kwas retinowy i dimetylosulfotlenek (DMSO), mogą ulegać różnicowaniu w inne typy komórek [1].
- Te mysie komórki rakowe mają morfologię podobną do komórek nabłonkowych.
- Linia komórkowa P19 charakteryzuje się euploidalnym kariotypem męskim (n=40; XY).
Informacje dotyczące hodowli komórek P19
Linia komórkowa P19 jest powszechnie hodowana w laboratoriach badawczych ze względu na swoje wyjątkowe właściwości. Jej hodowla jest łatwa i nie sprawia trudności. W tej sekcji przedstawiono wszystkie kluczowe informacje potrzebne do utrzymania i rozrostu hodowli komórek P19. Dowiemy się: Jaki jest czas podwojenia komórek P19? Jak hodować linię komórkową P19? Czy P19 jest linią komórkową przylegającą?
Najważniejsze informacje dotyczące hodowli komórek P19
Czas podwojenia:
Czas podwojenia komórek linii P19 wynosi około 2–3 dni.
Komórki przylegające czy w zawiesinie:
Linia komórek raka embrionalnego P19 jest przylegająca.
Współczynnik poddziału:
Komórki P19 należy subkulturować co 48 godzin, zachowując współczynnik podziału 1:10. Komórki adhezyjne przemywa się 1X buforem fosforanowo-solnym i inkubuje z Accutase do momentu ich dysocjacji. Do komórek dodaje się pożywkę hodowlaną, a następnie zbiera się je poprzez wirowanie. Zebrane komórki ostrożnie zawiesza się ponownie i rozlewa do nowych kolb.
Pożywka wzrostowa:
Pożywka DMEM/Ham’s F12 zawierająca 5% surowicy płodowej bydlęcej, 3,1 g/l glukozy, 1,6 mM L-glutaminy, 1,0 mM pirogronianu sodu, 15 mM HEPES i 1,2 g/l NaHCO₃.
Warunki hodowli:
Do hodowli linii komórek raka embrionalnego P19 niezbędna jest nawilżana inkubator ustawiony na 37°C z dopływem 5% CO₂.
Przechowywanie:
Zamrożone fiolki z komórkami P19 należy przechowywać w temperaturze poniżej -150°C w zamrażarce lub w fazie gazowej ciekłego azotu, aby zachować żywotność komórek przez dłuższy czas.
Proces zamrażania i pożywka:
Do zamrażania komórek P19 można stosować pożywki CM-1 lub CM-ACF, wykorzystując metodę powolnego zamrażania, która chroni komórki przed szokiem termicznym i pozwala zachować ich żywotność.
Proces rozmrażania:
Zamrożone komórki P19 można rozmrozić w łaźni wodnej o temperaturze 37°C poprzez energiczne mieszanie fiolki przez 40 do 60 sekund. Do komórek dodaje się świeżą pożywkę i odwirowuje w celu usunięcia elementów pożywki zamrażającej. Osad komórkowy ponownie zawiesza się, a komórki przelewa się do nowej kolby w celu dalszego wzrostu.
Poziom bezpieczeństwa biologicznego:
W przypadku linii komórkowej P19 wymagane są warunki laboratoryjne zgodne z poziomem bezpieczeństwa biologicznego 1.
Linia komórkowa P19: zalety i wady
W niniejszym rozdziale omówiono zalety i wady linii komórkowej P19.
Zalety
- Potencjał różnicowania: Komórki P19 mogą różnicować się w różne typy komórek, w tym kardiomiocyty, neurony i komórki mikrogleju. Do różnicowania wymagają one nietoksycznych substancji, takich jak kwas retinowy i dimetylosulfotlenek (DMSO). Kwas retinowy indukuje rozwój neuronów, mikrogleju i astrogleju, natomiast DMSO inicjuje rozwój bijących kardiomiocytów i komórek mięśni gładkich. Dzięki temu komórki P19 są przydatne w badaniu różnicowania komórek i procesów rozwojowych.
- System modelowy: Pluripotencjalna linia komórkowa raka embrionalnego P19 stanowi cenny model do badania wczesnego rozwoju embrionalnego. Naukowcy wykorzystują komórki P19 do wyjaśniania szlaków sygnałowych oraz mechanizmów komórkowych i molekularnych zachodzących w tych procesach.
Wady
- Pochodzenie mysie: P19 to mysia linia komórkowa raka embrionalnego. W związku z tym wyniki badań przeprowadzonych z wykorzystaniem tych komórek mogą nie dać się w pełni przełożyć na biologię i procesy zachodzące u ludzi.
Zastosowania badawcze komórek P19
Komórki P19 mają szereg zastosowań badawczych ze względu na ich zdolność do różnicowania się oraz znaczenie dla biologii rozwojowej i badań nad komórkami macierzystymi. Do ważnych zastosowań badawczych komórek raka embrionalnego P19 należą:
- Badania nad różnicowaniem komórek: Jak wiadomo, komórki P19 mogą różnicować się w neurony, komórki mikrogleju, komórki mięśni gładkich i kardiomiocyty; dlatego są szeroko wykorzystywane do badania procesów różnicowania komórek. Ponadto pomagają one w badaniach nad rozwojem układu nerwowego i serca oraz nad leżącymi u ich podstaw mechanizmami. Badanie przeprowadzone w 2018 roku wykazało, że reaktywne formy tlenu (ROS) kierują różnicowaniem komórek P19 w określone typy komórek i zapobiegają indukcji innych [3]. W innym badaniu zbadano proces różnicowania neuronów, w którym pośredniczy kwas retinowy, i stwierdzono udział szlaku sygnałowego PI3K/Akt/GSK3β [4].
- Biologia rozwoju: Komórki P19 stanowią nieoceniony model do badania wczesnego rozwoju embrionalnego. Pomagają one naukowcom zrozumieć złożone procesy biologiczne, takie jak tworzenie się tkanek podczas rozwoju embrionalnego. W ramach badań wykorzystano komórki P19 i zbadano czynniki molekularne przyczyniające się do powstawania ubytku przegrody międzykomorowej (VSD). Wyniki badań wykazały, że długi niekodujący RNA SNHG6 przyczynia się do powstawania VSD poprzez negatywną regulację miRNA-101 oraz aktywację szlaku Wnt/β-kateniny [5].
- Badania leków: Linia komórkowa myszego raka embrionalnego P19 jest również wykorzystywana do przesiewania potencjalnych kandydatów na leki. W jednym z badań wykorzystano zróżnicowane neurony z komórek P19 i zbadano neuroprotekcyjne działanie hamujące acetylocholinoesterazę syntetycznego L-Dopa oraz wodnego ekstraktu z nasion Mucuna pruriens. Wyniki wykazały, że ekstrakt roślinny wykazał obiecujące wyniki w porównaniu z L-Dopa [6].
Kup linię komórkową P19 już dziś
Komórki P19: Publikacje naukowe
W tej sekcji artykułu omówimy kilka interesujących publikacji naukowych dotyczących komórek P19.
Artykuł ten ukazał się w czasopiśmie „Oncology Reports” w 2017 roku. W badaniu wysunięto hipotezę, że hormony płciowe przysadki mózgowej stymulują adhezję, proliferację i migrację linii komórkowych teratokarcinoma, w tym komórek P19.
Długi niekodujący RNA uc.4 wpływa na różnicowanie komórek poprzez szlak sygnałowy TGF-beta
W publikacji w czasopiśmie „Experimental & Molecular Medicine” (2018 r.) wykorzystano komórki P19 i zbadano funkcję długiego niekodującego RNA uc.4. Wyniki badań wykazały, że uc.4 wpływa na różnicowanie komórek poprzez modulowanie szlaku sygnałowego TGF-beta.
Ten artykuł naukowy został opublikowany w 2018 r. w czasopiśmie „Journal of Tissue Engineering and Regenerative Medicine”. Badanie wykazało, że naturalny ekstrakt z tkanki mózgowej oraz trójwymiarowa hodowla komórkowa mogą przyspieszyć różnicowanie komórek raka embrionalnego P19 w komórki nerwowe.
Badanie to zostało opublikowane w czasopiśmie „Journal of Ethnopharmacology” w 2020 roku. W badaniu wysunięto hipotezę, że ekstrakt z liści Cichorium intybus L. może indukować różnicowanie komórek raka embrionalnego P19 w komórki β trzustki wytwarzające insulinę.
Badanie to zostało opublikowane w czasopiśmie „Molecules” (2022 r.). W ramach badania zbadano działanie neuroprotekcyjne i hamujące aktywność acetylocholinoesterazy wyciągu z nasion Mucuna pruriens na neurony linii komórkowej P19.
Materiały dotyczące linii komórkowej P19: protokoły, filmy i inne
Poniżej przedstawiono kilka materiałów dotyczących komórek P19.
- Protokół różnicowania neuronów z komórek P19: Ten artykuł zawiera protokół różnicowania neuronów z komórek P19 oraz inne przydatne informacje na temat różnicowania komórek P19.
- Transfekcja komórek P19: Ten link pomoże Ci zapoznać się z protokołem transfekcji komórek P19.
Poniższy link zawiera protokół hodowli komórek P19.
- Komórki P19: Ta strona internetowa zawiera wszystkie przydatne informacje na temat linii komórkowej P19, w tym warunki hodowli, pożywki dla komórek P19, podział komórek i wiele więcej.
Eksploracja linii komórkowej P19: Często zadawane pytania
Bibliografia
- McBurney, M.W., Komórki raka embrionalnego P19. Int J Dev Biol, 1993. 37(1): s. 135–40.
- Bressler, J. i in., Linia komórkowa raka embrionalnego P19: model do badania interakcji gen-środowisko. Cell Culture Techniques, 2011: s. 223–240.
- Pashkovskaia, N., U. Gey i G. Rödel, Mitochondrialne ROS kierują różnicowaniem mysi pluripotencjalnych komórek P19. Stem Cell Research, 2018. 30: s. 180–191.
- Fu, F. i in., Kwas all-trans-retinowy indukuje różnicowanie komórek P19 w neurony zaangażowane w szlak sygnałowy PI3K/Akt/GSK3β. „Journal of Cellular Biochemistry”, 2020. 121(11): s. 4386–4396.
- Jiang, Y. i in., Długi niekodujący RNA SNHG6 przyczynia się do powstawania ubytku przegrody międzykomorowej poprzez ujemną regulację miR-101 i aktywację szlaku Wnt/β-kateniny. Die Pharmazie – An International Journal of Pharmaceutical Sciences, 2019. 74(1): s. 23–28.
- Kamkaen, N. i in., Wodny ekstrakt z nasion Mucuna pruriens wykazał lepsze działanie neuroprotekcyjne i hamujące acetylocholinoesterazę w porównaniu z syntetyczną L-dopą. Molecules, 2022. 27(10): s. 3131.