ogniwa 661 W

661W to mysia linia komórkowa pochodząca z fotoreceptorów czopkowych, pierwotnie wyhodowana z guza siatkówki powstałego u myszy transgenicznej wyrażającej duży antygen T wirusa małpiego 40 (SV40) pod kontrolą promotora ludzkiego białka wiążącego retinoidy między fotoreceptorami (IRBP). Linia została wyhodowana z po urodzeniowych eksplantatów siatkówki i reprezentuje nieśmiertelne prekursory fotoreceptorów czopkowych. Komórki 661W wykazują przyleganie i są rutynowo hodowane w zmodyfikowanym podłożu Dulbecco's Eagle Medium uzupełnionym surowicą płodową bydlęcą w standardowych warunkach hodowli. Są one szeroko stosowane jako model in vitro fotoreceptorów czopkowych, szczególnie w badaniach nad uszkodzeniami wywołanymi światłem, stresem oksydacyjnym, apoptozą i mechanizmami degeneracji siatkówki.

Charakterystyka molekularna i transkryptomiczna potwierdza, że komórki 661W wyrażają większość markerów fotoreceptorów czopkowych, w tym opsyny czopkowe i geny związane z fototransdukcją. Badania obrazowe o wysokiej rozdzielczości wykazują, że komórki te tworzą rzęski pierwotne o cechach strukturalnych przypominających rzęski łączące fotoreceptory i segmenty zewnętrzne. Analizy immunocytochemiczne i ultrastrukturalne ujawniają lokalizację białek rzęskowych w aksonemie, błonie i strefie przejściowej, co potwierdza ich przydatność w badaniu rzęskopatii siatkówki. Badania funkcjonalne wykazały, że wyciszenie genów transportu wewnątrzrzęskowego, takich jak Ift88, za pomocą siRNA prowadzi do utraty rzęsek, co potwierdza, że komórki 661W są podatnym systemem do badań mechanistycznych biologii rzęsek.

Komórki 661W są bardzo wrażliwe na stres fotooksydacyjny. Ekspozycja na światło widzialne indukuje apoptyczną śmierć komórek związaną z obniżeniem aktywności NF-κB i aktywacją szlaków kaspaz. Nadekspresja białek antyapoptotycznych, takich jak Bcl-2, nadaje odporność na apoptozę indukowaną światłem, utrzymując aktywność jądrową NF-κB i poprawiając przeżywalność komórek. Właściwości te sprawiają, że 661W jest solidnym modelem do analizy szlaków molekularnych leżących u podstaw degeneracji fotoreceptorów. Należy zauważyć, że linia 661W była również powiązana z historycznymi przypadkami błędnej identyfikacji linii komórkowych, w tym z zanieczyszczeniem krzyżowym linią RGC-5, co podkreśla konieczność rygorystycznej autentyfikacji przy stosowaniu tego modelu. Podsumowując, 661W stanowi dobrze scharakteryzowaną mysią platformę fotoreceptorów czopkowych do badania zwyrodnienia siatkówki, reakcji na stres oksydacyjny, funkcji rzęsek i interwencji terapeutycznych ukierunkowanych na przeżywalność czopków.