Komórki TOV-21G

TOV-21G to ludzka linia komórkowa raka jajnika typu nabłonkowego, wyhodowana z pierwotnego guza raka jasnokomórkowego pobranego od dorosłej pacjentki, która wcześniej nie była poddawana chemioterapii ani radioterapii. Linia komórkowa została wyhodowana w ramach panelu spontanicznie unieśmiertelnionych modeli raka jajnika, które zachowują wiele cech biologicznych pierwotnych guzów, z których pochodzą. TOV-21G rośnie w hodowli jako przylegająca monowarstwa nabłonkowa i wykazuje cechy morfologiczne i molekularne zgodne z jasnokomórkowym rakiem jajnika, odrębnym podtypem histologicznym raka nabłonkowego jajnika charakteryzującym się agresywnym przebiegiem klinicznym i unikalnymi zmianami molekularnymi.

Analizy molekularne i genomowe paneli linii komórkowych raka jajnika wykazały, że TOV-21G zawiera zmiany w genach i szlakach często związanych z powstawaniem nowotworów jajnika, w tym mutacje wpływające na szlaki supresorów nowotworowych i regulacji cyklu komórkowego. Porównawcze profilowanie ekspresji genów przy użyciu mikromacierzy o wysokiej gęstości wykazało, że TOV-21G wykazuje wzorce transkrypcyjne, które wyraźnie odróżniają go od normalnych komórek nabłonka powierzchniowego jajnika i są bardziej zbliżone do profili obserwowanych w agresywnych nowotworach nabłonkowych jajnika. Analizy te podkreślają zaburzenia regulacji wielu genów zaangażowanych w proliferację, sygnalizację komórkową i progresję nowotworu, potwierdzając znaczenie TOV-21G jako modelu do badania biologii raka jajnika.

Badania funkcjonalne z wykorzystaniem TOV-21G wykazały wyraźne właściwości nowotworowe, w tym wzrost niezależny od przylegania, zachowania inwazyjne i potencjał nowotworowy w systemach eksperymentalnych. Badania chromosomowe i genomowe wskazują ponadto, że wprowadzenie określonych normalnych chromosomów, takich jak chromosomy 6 lub 18, może hamować niektóre aspekty fenotypu nowotworowego, co sugeruje obecność loci supresorów nowotworowych wpływających na progresję raka jajnika. Właściwości te sprawiają, że TOV-21G jest cennym modelem eksperymentalnym do badania mechanizmów karcynogenezy jajnika, funkcji genów supresorowych nowotworów oraz oceny strategii terapii celowanych w przypadku jasnokomórkowego raka jajnika.